compitalicius
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /kom.pi.taːˈli.ki.us/, [kɔm.pɪ.taːˈlɪ.ki.ʊs]
Adjective
compitālicius (feminine compitālicia, neuter compitālicium); first/second declension
- crossroads (attributive)
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | compitālicius | compitālicia | compitālicium | compitāliciī | compitāliciae | compitālicia | |
| genitive | compitāliciī | compitāliciae | compitāliciī | compitāliciōrum | compitāliciārum | compitāliciōrum | |
| dative | compitāliciō | compitāliciō | compitāliciīs | ||||
| accusative | compitālicium | compitāliciam | compitālicium | compitāliciōs | compitāliciās | compitālicia | |
| ablative | compitāliciō | compitāliciā | compitāliciō | compitāliciīs | |||
| vocative | compitālicie | compitālicia | compitālicium | compitāliciī | compitāliciae | compitālicia | |
Related terms
References
- compitalicius in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- compitalicius in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- compitalicius in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.