commodatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of commodō.
Participle
commodātus m (feminine commodāta, neuter commodātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | commodātus | commodāta | commodātum | commodātī | commodātae | commodāta | |
| genitive | commodātī | commodātae | commodātī | commodātōrum | commodātārum | commodātōrum | |
| dative | commodātō | commodātō | commodātīs | ||||
| accusative | commodātum | commodātam | commodātum | commodātōs | commodātās | commodāta | |
| ablative | commodātō | commodātā | commodātō | commodātīs | |||
| vocative | commodāte | commodāta | commodātum | commodātī | commodātae | commodāta | |
References
- commodatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- commodatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.