comitiatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of comitiō
Participle
comitiātus m (feminine comitiāta, neuter comitiātum); first/second declension
- This term needs a translation to English. Please help out and add a translation, then remove the text
{{rfdef}}.
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | comitiātus | comitiāta | comitiātum | comitiātī | comitiātae | comitiāta | |
| genitive | comitiātī | comitiātae | comitiātī | comitiātōrum | comitiātārum | comitiātōrum | |
| dative | comitiātō | comitiātō | comitiātīs | ||||
| accusative | comitiātum | comitiātam | comitiātum | comitiātōs | comitiātās | comitiāta | |
| ablative | comitiātō | comitiātā | comitiātō | comitiātīs | |||
| vocative | comitiāte | comitiāta | comitiātum | comitiātī | comitiātae | comitiāta | |
References
- comitiatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- comitiatus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.