coloratus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of colōrō.
Participle
colōrātus m (feminine colōrāta, neuter colōrātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | colōrātus | colōrāta | colōrātum | colōrātī | colōrātae | colōrāta | |
| genitive | colōrātī | colōrātae | colōrātī | colōrātōrum | colōrātārum | colōrātōrum | |
| dative | colōrātō | colōrātō | colōrātīs | ||||
| accusative | colōrātum | colōrātam | colōrātum | colōrātōs | colōrātās | colōrāta | |
| ablative | colōrātō | colōrātā | colōrātō | colōrātīs | |||
| vocative | colōrāte | colōrāta | colōrātum | colōrātī | colōrātae | colōrāta | |
Descendants
References
- coloratus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- coloratus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- coloratus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.