colimensis
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ko.liˈmen.sis/, [kɔ.lɪˈmẽː.sɪs]
Adjective
colimensis (neuter colimense); third declension
- Colima (attributive)
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | colimensis | colimense | colimensēs | colimensia | |
| genitive | colimensis | colimensium | |||
| dative | colimensī | colimensibus | |||
| accusative | colimensem | colimense | colimensēs | colimensia | |
| ablative | colimensī | colimensibus | |||
| vocative | colimensis | colimense | colimensēs | colimensia | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.