coitare
Italian
Etymology
From Latin cōgitāre, present active infinitive of cōgitō (“I think; I consider”). Doublet of cogitare.
Pronunciation
- IPA(key): /koiˈta.re/, [koi̯ˈt̪äːr̺e]
- Rhymes: -are
- Hyphenation: coi‧tà‧re
Verb
coitare
Conjugation
Conjugation of coitare
| infinitive | coitare | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| auxiliary verb | avere | gerund | coitando | |||
| present participle | coitante | past participle | coitato | |||
| person | singular | plural | ||||
| first | second | third | first | second | third | |
| indicative | io | tu | lui/lei, esso/essa | noi | voi | loro, essi/esse |
| present | coito | coiti | coita | coitiamo | coitate | coitano |
| imperfect | coitavo | coitavi | coitava | coitavamo | coitavate | coitavano |
| past historic | coitai | coitasti | coitò | coitammo | coitaste | coitarono |
| future | coiterò | coiterai | coiterà | coiteremo | coiterete | coiteranno |
| conditional | io | tu | lui/lei, esso/essa | noi | voi | loro, essi/esse |
| present | coiterei | coiteresti | coiterebbe | coiteremmo | coitereste | coiterebbero |
| subjunctive | che io | che tu | che lui/che lei, che esso/che essa | che noi | che voi | che loro, che essi/che esse |
| present | coiti | coiti | coiti | coitiamo | coitiate | coitino |
| imperfect | coitassi | coitassi | coitasse | coitassimo | coitaste | coitassero |
| imperative | — | tu | Lei | noi | voi | Loro |
| coita, non coitare | coiti | coitiamo | coitate | coitino | ||
Derived terms
References
- coitare in Dizionario Italiano Olivetti
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.