coagitatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of coagitō.
Participle
coagitātus m (feminine coagitāta, neuter coagitātum); first/second declension
- shaken together
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | coagitātus | coagitāta | coagitātum | coagitātī | coagitātae | coagitāta | |
| genitive | coagitātī | coagitātae | coagitātī | coagitātōrum | coagitātārum | coagitātōrum | |
| dative | coagitātō | coagitātō | coagitātīs | ||||
| accusative | coagitātum | coagitātam | coagitātum | coagitātōs | coagitātās | coagitāta | |
| ablative | coagitātō | coagitātā | coagitātō | coagitātīs | |||
| vocative | coagitāte | coagitāta | coagitātum | coagitātī | coagitātae | coagitāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.