coacervandus
Latin
Etymology
Future passive participle of coacervō.
Participle
coacervandus m (feminine coacervanda, neuter coacervandum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | coacervandus | coacervanda | coacervandum | coacervandī | coacervandae | coacervanda | |
| genitive | coacervandī | coacervandae | coacervandī | coacervandōrum | coacervandārum | coacervandōrum | |
| dative | coacervandō | coacervandō | coacervandīs | ||||
| accusative | coacervandum | coacervandam | coacervandum | coacervandōs | coacervandās | coacervanda | |
| ablative | coacervandō | coacervandā | coacervandō | coacervandīs | |||
| vocative | coacervande | coacervanda | coacervandum | coacervandī | coacervandae | coacervanda | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.