civitatula
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /kiː.wiˈtaː.tu.la/, [kiː.wɪˈtaː.tʊ.ɫa]
Noun
cīvitātula f (genitive cīvitātulae); first declension
- citizenship in a small city
- a small city
Inflection
First declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | cīvitātula | cīvitātulae |
| genitive | cīvitātulae | cīvitātulārum |
| dative | cīvitātulae | cīvitātulīs |
| accusative | cīvitātulam | cīvitātulās |
| ablative | cīvitātulā | cīvitātulīs |
| vocative | cīvitātula | cīvitātulae |
Related terms
References
- civitatula in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- civitatula in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.