citurus
Latin
Etymology
Future active participle of cieō.
Participle
citūrus m (feminine citūra, neuter citūrum); first/second declension
- about to rouse
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | citūrus | citūra | citūrum | citūrī | citūrae | citūra | |
| genitive | citūrī | citūrae | citūrī | citūrōrum | citūrārum | citūrōrum | |
| dative | citūrō | citūrō | citūrīs | ||||
| accusative | citūrum | citūram | citūrum | citūrōs | citūrās | citūra | |
| ablative | citūrō | citūrā | citūrō | citūrīs | |||
| vocative | citūre | citūra | citūrum | citūrī | citūrae | citūra | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.