circumvagus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /kirˈkum.wa.ɡus/, [kɪrˈkʊm.wa.ɡʊs]
Adjective
circumvagus (feminine circumvaga, neuter circumvagum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | circumvagus | circumvaga | circumvagum | circumvagī | circumvagae | circumvaga | |
| genitive | circumvagī | circumvagae | circumvagī | circumvagōrum | circumvagārum | circumvagōrum | |
| dative | circumvagō | circumvagō | circumvagīs | ||||
| accusative | circumvagum | circumvagam | circumvagum | circumvagōs | circumvagās | circumvaga | |
| ablative | circumvagō | circumvagā | circumvagō | circumvagīs | |||
| vocative | circumvage | circumvaga | circumvagum | circumvagī | circumvagae | circumvaga | |
References
- circumvagus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- circumvagus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- circumvagus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.