circumpolaris
Latin
Etymology
From circum- (“circum-”) + polāris (“polar”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /kir.kum.poˈlaː.ris/, [kɪr.kʊm.pɔˈɫaː.rɪs]
- (Ecclesiastical) IPA(key): /t͡ʃir.kum.poˈla.ris/, [t͡ʃir.kum.poˈlaː.ris]
Adjective
circumpolāris (neuter circumpolāre); third declension
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | circumpolāris | circumpolāre | circumpolārēs | circumpolāria | |
| genitive | circumpolāris | circumpolārium | |||
| dative | circumpolārī | circumpolāribus | |||
| accusative | circumpolārem | circumpolāre | circumpolārēs | circumpolāria | |
| ablative | circumpolārī | circumpolāribus | |||
| vocative | circumpolāris | circumpolāre | circumpolārēs | circumpolāria | |
References
- circumpolaris in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- circumpolaris in Ramminger, Johann (accessed 16 July 2016) Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700, pre-publication website, 2005-2016
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.