cinereus
Latin
Etymology
From cinis (“ashes”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /kiˈne.re.us/
Adjective
cinereus (feminine cinerea, neuter cinereum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | cinereus | cinerea | cinereum | cinereī | cinereae | cinerea | |
| genitive | cinereī | cinereae | cinereī | cinereōrum | cinereārum | cinereōrum | |
| dative | cinereō | cinereō | cinereīs | ||||
| accusative | cinereum | cineream | cinereum | cinereōs | cinereās | cinerea | |
| ablative | cinereō | cinereā | cinereō | cinereīs | |||
| vocative | cineree | cinerea | cinereum | cinereī | cinereae | cinerea | |
Synonyms
- (like ashes): cinerāceus, cinericius
Related terms
- cinefactus
- cinerāceus
- cinerārius
- cinerescō
- cinericius
- cinerōsus
- cinis
- concinerātus
- dēcinerātus
- dēcinerescō
- succinerīcius
Descendants
References
- cinereus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- cinereus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.