ciliatus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ki.liˈaː.tus/, [kɪ.lɪˈaː.tʊs]
Adjective
ciliātus (feminine ciliāta, neuter ciliātum); first/second declension
- Having cilia
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | ciliātus | ciliāta | ciliātum | ciliātī | ciliātae | ciliāta | |
| genitive | ciliātī | ciliātae | ciliātī | ciliātōrum | ciliātārum | ciliātōrum | |
| dative | ciliātō | ciliātō | ciliātīs | ||||
| accusative | ciliātum | ciliātam | ciliātum | ciliātōs | ciliātās | ciliāta | |
| ablative | ciliātō | ciliātā | ciliātō | ciliātīs | |||
| vocative | ciliāte | ciliāta | ciliātum | ciliātī | ciliātae | ciliāta | |
Usage notes
- Used almost exclusively as a taxonomic epithet.
References
- ciliatus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.