chapać
Polish
Etymology
From Proto-Slavic *xapati.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈxa.pat͡ɕ/
Verb
chapać impf (perfective chapnąć)
- (transitive) to snatch, to snap at
Conjugation
Conjugation of chapać impf
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| person | m | f | n | m pers | m anim, m inan, f, n | |
| infinitive | chapać | |||||
| present tense | 1st | chapię | chapiemy | |||
| 2nd | chapiesz | chapiecie | ||||
| 3rd | chapie | chapią | ||||
| past tense | 1st | chapałem | chapałam | chapaliśmy | chapałyśmy | |
| 2nd | chapałeś | chapałaś | chapaliście | chapałyście | ||
| 3rd | chapał | chapała | chapało | chapali | chapały | |
| future tense | 1st | będę chapał1 | będę chapała1 | będziemy chapali1 | będziemy chapały1 | |
| 2nd | będziesz chapał1 | będziesz chapała1 | będziecie chapali1 | będziecie chapały1 | ||
| 3rd | będzie chapał1 | będzie chapała1 | będzie chapało1 | będą chapali1 | będą chapały1 | |
| conditional | 1st | chapałbym | chapałabym | chapalibyśmy | chapałybyśmy | |
| 2nd | chapałbyś | chapałabyś | chapalibyście | chapałybyście | ||
| 3rd | chapałby | chapałaby | chapałoby | chapaliby | chapałyby | |
| imperative | 1st | — | chapmy | |||
| 2nd | chap | chapcie | ||||
| 3rd | niech chapie | niech chapią | ||||
| active adjectival participle | chapiący | chapiąca | chapiące | chapiący | chapiące | |
| passive adjectival participle | chapany | chapana | chapane | chapani | chapane | |
| contemporary adverbial participle | chapiąc | |||||
| impersonal past | chapano | |||||
| verbal noun | chapanie | |||||
| 1 or: będę chapać, będziesz chapać etc. | ||||||
Related terms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.