certigi

Etymology

certa (“certain, sure”) +‎ -igi

Verb

certigi (present certigas, past certigis, future certigos, conditional certigus, volitive certigu)

1. (transitive) to assure
2. (transitive) to check, certify

Conjugation

Conjugation of certigi present past future singular plural singular plural singular plural tense certigas certigis certigos active participle certiganta certigantaj certiginta certigintaj certigonta certigontaj acc. certigantan certigantajn certigintan certigintajn certigontan certigontajn passive participle certigata certigataj certigita certigitaj certigota certigotaj acc. certigatan certigatajn certigitan certigitajn certigotan certigotajn nominal active participle certiganto certigantoj certiginto certigintoj certigonto certigontoj acc. certiganton certigantojn certiginton certigintojn certigonton certigontojn nominal passive participle certigato certigatoj certigito certigitoj certigoto certigotoj acc. certigaton certigatojn certigiton certigitojn certigoton certigotojn adverbial active participle certigante certiginte certigonte adverbial passive participle certigate certigite certigote infinitive certigi imperative certigu conditional certigus