celandus
Latin
Etymology
Future passive participle of cēlō.
Participle
cēlandus m (feminine cēlanda, neuter cēlandum); first/second declension
- which is to be concealed
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | cēlandus | cēlanda | cēlandum | cēlandī | cēlandae | cēlanda | |
| genitive | cēlandī | cēlandae | cēlandī | cēlandōrum | cēlandārum | cēlandōrum | |
| dative | cēlandō | cēlandō | cēlandīs | ||||
| accusative | cēlandum | cēlandam | cēlandum | cēlandōs | cēlandās | cēlanda | |
| ablative | cēlandō | cēlandā | cēlandō | cēlandīs | |||
| vocative | cēlande | cēlanda | cēlandum | cēlandī | cēlandae | cēlanda | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.