cardinalis
See also: Cardinalis
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /kar.diˈnaː.lis/, [kar.dɪˈnaː.lɪs]
Adjective
cardinālis (neuter cardināle); third declension
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | cardinālis | cardināle | cardinālēs | cardinālia | |
| genitive | cardinālis | cardinālium | |||
| dative | cardinālī | cardinālibus | |||
| accusative | cardinālem | cardināle | cardinālēs, cardinālīs | cardinālia | |
| ablative | cardinālī | cardinālibus | |||
| vocative | cardinālis | cardināle | cardinālēs | cardinālia | |
Derived terms
- cardināliter
Descendants
Noun
cardinālis m (genitive cardinālis); third declension
- (Ecclesiastical Latin) cardinal; originally chief presbyter
- (grammar) cardinal numeral
Inflection
Third declension i-stem.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | cardinālis | cardinālēs |
| genitive | cardinālis | cardinālium |
| dative | cardinālī | cardinālibus |
| accusative | cardinālem | cardinālēs |
| ablative | cardināle | cardinālibus |
| vocative | cardinālis | cardinālēs |
Descendants
References
- cardinalis in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- cardinalis in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- cardinalis in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.