captatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of captō.
Participle
captātus m (feminine captāta, neuter captātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | captātus | captāta | captātum | captātī | captātae | captāta | |
| genitive | captātī | captātae | captātī | captātōrum | captātārum | captātōrum | |
| dative | captātō | captātō | captātīs | ||||
| accusative | captātum | captātam | captātum | captātōs | captātās | captāta | |
| ablative | captātō | captātā | captātō | captātīs | |||
| vocative | captāte | captāta | captātum | captātī | captātae | captāta | |
References
- captatus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.