capitatus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ka.piˈtaː.tus/, [ka.pɪˈtaː.tʊs]
Adjective
capitātus (feminine capitāta, neuter capitātum); first/second declension
- having, or forming a head
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | capitātus | capitāta | capitātum | capitātī | capitātae | capitāta | |
| genitive | capitātī | capitātae | capitātī | capitātōrum | capitātārum | capitātōrum | |
| dative | capitātō | capitātō | capitātīs | ||||
| accusative | capitātum | capitātam | capitātum | capitātōs | capitātās | capitāta | |
| ablative | capitātō | capitātā | capitātō | capitātīs | |||
| vocative | capitāte | capitāta | capitātum | capitātī | capitātae | capitāta | |
References
- capitatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- capitatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.