canendus
Latin
Etymology
Future passive participle of canō
Participle
canendus m (feminine canenda, neuter canendum); first/second declension
- which is to be sung
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | canendus | canenda | canendum | canendī | canendae | canenda | |
| genitive | canendī | canendae | canendī | canendōrum | canendārum | canendōrum | |
| dative | canendō | canendō | canendīs | ||||
| accusative | canendum | canendam | canendum | canendōs | canendās | canenda | |
| ablative | canendō | canendā | canendō | canendīs | |||
| vocative | canende | canenda | canendum | canendī | canendae | canenda | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.