camerarius
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ka.meˈraː.ri.us/, [ka.mɛˈraː.ri.ʊs]
Adjective
camerārius (feminine camerāria, neuter camerārium); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | camerārius | camerāria | camerārium | camerāriī | camerāriae | camerāria | |
| genitive | camerāriī | camerāriae | camerāriī | camerāriōrum | camerāriārum | camerāriōrum | |
| dative | camerāriō | camerāriō | camerāriīs | ||||
| accusative | camerārium | camerāriam | camerārium | camerāriōs | camerāriās | camerāria | |
| ablative | camerāriō | camerāriā | camerāriō | camerāriīs | |||
| vocative | camerārie | camerāria | camerārium | camerāriī | camerāriae | camerāria | |
Noun
camerārius m (genitive camerāriī); second declension
- (Late Latin) chamberlain, camerlengo; officer in charge of a noble, royal, or ecclesiastical household.
Inflection
Second declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | camerārius | camerāriī |
| genitive | camerāriī | camerāriōrum |
| dative | camerāriō | camerāriīs |
| accusative | camerārium | camerāriōs |
| ablative | camerāriō | camerāriīs |
| vocative | camerārie | camerāriī |
Related terms
References
- camerarius in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- camerarius in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- camerarius in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- camerarius in Harry Thurston Peck, editor (1898) Harper's Dictionary of Classical Antiquities, New York: Harper & Brothers
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.