calumniandus
Latin
Etymology
Participle
calumniandus m (feminine calumnianda, neuter calumniandum); first/second declension
- which is to be calumniated
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | calumniandus | calumnianda | calumniandum | calumniandī | calumniandae | calumnianda | |
| genitive | calumniandī | calumniandae | calumniandī | calumniandōrum | calumniandārum | calumniandōrum | |
| dative | calumniandō | calumniandō | calumniandīs | ||||
| accusative | calumniandum | calumniandam | calumniandum | calumniandōs | calumniandās | calumnianda | |
| ablative | calumniandō | calumniandā | calumniandō | calumniandīs | |||
| vocative | calumniande | calumnianda | calumniandum | calumniandī | calumniandae | calumnianda | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.