calfactus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of calfaciō
Participle
calfactus m (feminine calfacta, neuter calfactum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | calfactus | calfacta | calfactum | calfactī | calfactae | calfacta | |
| genitive | calfactī | calfactae | calfactī | calfactōrum | calfactārum | calfactōrum | |
| dative | calfactō | calfactō | calfactīs | ||||
| accusative | calfactum | calfactam | calfactum | calfactōs | calfactās | calfacta | |
| ablative | calfactō | calfactā | calfactō | calfactīs | |||
| vocative | calfacte | calfacta | calfactum | calfactī | calfactae | calfacta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.