calceatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of calceō.
Participle
calceātus m (feminine calceāta, neuter calceātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | calceātus | calceāta | calceātum | calceātī | calceātae | calceāta | |
| genitive | calceātī | calceātae | calceātī | calceātōrum | calceātārum | calceātōrum | |
| dative | calceātō | calceātō | calceātīs | ||||
| accusative | calceātum | calceātam | calceātum | calceātōs | calceātās | calceāta | |
| ablative | calceātō | calceātā | calceātō | calceātīs | |||
| vocative | calceāte | calceāta | calceātum | calceātī | calceātae | calceāta | |
References
- calceatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- calceatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.