caerimonialis
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /kae̯.ri.moː.niˈaː.lis/, [kae̯.rɪ.moː.nɪˈaː.lɪs]
Adjective
caerimōniālis (neuter caerimōniāle); third declension
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | caerimōniālis | caerimōniāle | caerimōniālēs | caerimōniālia | |
| genitive | caerimōniālis | caerimōniālium | |||
| dative | caerimōniālī | caerimōniālibus | |||
| accusative | caerimōniālem | caerimōniāle | caerimōniālēs | caerimōniālia | |
| ablative | caerimōniālī | caerimōniālibus | |||
| vocative | caerimōniālis | caerimōniāle | caerimōniālēs | caerimōniālia | |
Descendants
- English: ceremonial
- French: cérémonial
- Italian: cerimoniale
- Spanish: ceremonial
References
- caerimonialis in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- caerimonialis in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.