cabhraigh

Irish

Etymology 1

From Old Irish cobraithir; synchronically cabhair +‎ -aigh

Verb

cabhraigh (present analytic cabhraíonn, future analytic cabhróidh, verbal noun cabhrú, past participle cabhraithe)

(intransitive) help

Conjugation

Second Conjugation

		singular			plural			relative	autonomous
		first	second	third	first	second	third	relative	autonomous
indicative	present	cabhraím	cabhraíonn tú; cabhraír^†	cabhraíonn sé, sí	cabhraímid; cabhraíonn muid	cabhraíonn sibh	cabhraíonn siad; cabhraíd^†	a chabhraíonn; a chabhraíos / a gcabhraíonn; a gcabhraíos	cabhraítear
	past	chabhraigh mé; chabhraíos	chabhraigh tú; chabhraís	chabhraigh sé, sí	chabhraíomar; chabhraigh muid	chabhraigh sibh; chabhraíobhair	chabhraigh siad; chabhraíodar	a chabhraigh / ar chabhraigh*	cabhraíodh
	past habitual	chabhraínn	chabhraíteá	chabhraíodh sé, sí	chabhraímis; chabhraíodh muid	chabhraíodh sibh	chabhraídís; chabhraíodh siad	a chabhraíodh / ar chabhraíodh*	chabhraítí
future	cabhróidh mé; cabhród; cabhróchaidh mé^†	cabhróidh tú; cabhróir^†; cabhróchaidh tú^†	cabhróidh sé, sí; cabhróchaidh sé, sí^†	cabhróimid; cabhróidh muid; cabhróchaimid^†; cabhróchaidh muid^†	cabhróidh sibh; cabhróchaidh sibh^†	cabhróidh siad; cabhróid^†; cabhróchaidh siad^†	a chabhróidh; a chabhrós; a chabhróchaidh^†; a chabhróchas^† / a gcabhróidh; a gcabhrós; a gcabhróchaidh^†; a gcabhróchas^†	cabhrófar; cabhróchar^†
conditional		chabhróinn; chabhróchainn^†	chabhrófá; chabhróchthá^†	chabhródh sé, sí; chabhróchadh sé, sí^†	chabhróimis; chabhródh muid; chabhróchaimis^†; chabhróchadh muid^†	chabhródh sibh; chabhróchadh sibh^†	chabhróidís; chabhródh siad; chabhróchadh siad^†	a chabhródh; a chabhróchadh^† / ar chabhródh; ar chabhróchadh^†	chabhrófaí; chabhróchthaí^†
subjunctive	present	go gcabhraí mé; go gcabhraíod^†	go gcabhraí tú; go gcabhraír^†	go gcabhraí sé, sí	go gcabhraímid; go gcabhraí muid	go gcabhraí sibh	go gcabhraí siad; go gcabhraíd^†	—	go gcabhraítear
subjunctive	past	dá gcabhraínn	dá gcabhraíteá	dá gcabhraíodh sé, sí	dá gcabhraímis; dá gcabhraíodh muid	dá gcabhraíodh sibh	dá gcabhraídís; dá gcabhraíodh siad	—	dá gcabhraítí
imperative		cabhraím	cabhraigh	cabhraíodh sé, sí	cabhraímis	cabhraígí; cabhraídh^†	cabhraídís	—	cabhraítear
verbal noun		cabhrú
past participle		cabhraithe

*Indirect relative
† Dialect form

Etymology 2

See etymology on the main entry.

Adjective

cabhraigh

inflection of cabhrach:
1. vocative and genitive singular masculine
2. (archaic) dative singular feminine

Noun