burlare
See also: burlaré
Italian
Etymology
From burla, from Late Latin burra (“nonsense, trickery”), literally "flock of wool."
Verb
burlare
- (transitive) to make fun of
Conjugation
Conjugation of burlare
| infinitive | burlare | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| auxiliary verb | avere | gerund | burlando | |||
| present participle | burlante | past participle | burlato | |||
| person | singular | plural | ||||
| first | second | third | first | second | third | |
| indicative | io | tu | lui/lei, esso/essa | noi | voi | loro, essi/esse |
| present | burlo | burli | burla | burliamo | burlate | burlano |
| imperfect | burlavo | burlavi | burlava | burlavamo | burlavate | burlavano |
| past historic | burlai | burlasti | burlò | burlammo | burlaste | burlarono |
| future | burlerò | burlerai | burlerà | burleremo | burlerete | burleranno |
| conditional | io | tu | lui/lei, esso/essa | noi | voi | loro, essi/esse |
| present | burlerei | burleresti | burlerebbe | burleremmo | burlereste | burlerebbero |
| subjunctive | che io | che tu | che lui/che lei, che esso/che essa | che noi | che voi | che loro, che essi/che esse |
| present | burli | burli | burli | burliamo | burliate | burlino |
| imperfect | burlassi | burlassi | burlasse | burlassimo | burlaste | burlassero |
| imperative | — | tu | Lei | noi | voi | Loro |
| burla, non burlare | burli | burliamo | burlate | burlino | ||
Related terms
Anagrams
Spanish
Verb
burlare
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.