brunneus
Latin
Etymology
Perhaps from Proto-Germanic *brūnaz ('brown').
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈbrun.ne.us/, [ˈbrʊn.ne.ʊs]
Adjective
brunneus (feminine brunnea, neuter brunneum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | brunneus | brunnea | brunneum | brunneī | brunneae | brunnea | |
| genitive | brunneī | brunneae | brunneī | brunneōrum | brunneārum | brunneōrum | |
| dative | brunneō | brunneō | brunneīs | ||||
| accusative | brunneum | brunneam | brunneum | brunneōs | brunneās | brunnea | |
| ablative | brunneō | brunneā | brunneō | brunneīs | |||
| vocative | brunnee | brunnea | brunneum | brunneī | brunneae | brunnea | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.