brihten
Slovene
Etymology
From Middle High German bericht.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈbrìːxtən/
- Tonal orthography: bríhtən
Adjective
bríhten (comparative bríhtnejši, superlative nàjbríhtnejši)
Declension
Declension of bríhten (hard)
| singular | |||
|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | |
| nominative | bríhten ind bríhtni def |
bríhtna | bríhtno |
| accusative | nominativeinan or genitiveanim | bríhtno | bríhtno |
| genitive | bríhtnega | bríhtne | bríhtnega |
| dative | bríhtnemu | bríhtni | bríhtnemu |
| locative | bríhtnem | bríhtni | bríhtnem |
| instrumental | bríhtnim | bríhtno | bríhtnim |
| dual | |||
| masculine | feminine | neuter | |
| nominative | bríhtna | bríhtni | bríhtni |
| accusative | bríhtna | bríhtni | bríhtni |
| genitive | bríhtnih | bríhtnih | bríhtnih |
| dative | bríhtnima | bríhtnima | bríhtnima |
| locative | bríhtnih | bríhtnih | bríhtnih |
| instrumental | bríhtnima | bríhtnima | bríhtnima |
| plural | |||
| masculine | feminine | neuter | |
| nominative | bríhtni | bríhtne | bríhtna |
| accusative | bríhtne | bríhtne | bríhtna |
| genitive | bríhtnih | bríhtnih | bríhtnih |
| dative | bríhtnim | bríhtnim | bríhtnim |
| locative | bríhtnih | bríhtnih | bríhtnih |
| instrumental | bríhtnimi | bríhtnimi | bríhtnimi |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.