branchialis
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /branˈkʰi.a.lis/, [braŋˈkʰi.a.lɪs]
Adjective
branchialis (neuter branchiale); third declension
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | branchialis | branchiale | branchialēs | branchialia | |
| genitive | branchialis | branchialium | |||
| dative | branchialī | branchialibus | |||
| accusative | branchialem | branchiale | branchialēs | branchialia | |
| ablative | branchialī | branchialibus | |||
| vocative | branchialis | branchiale | branchialēs | branchialia | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.