blanditus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of blandō.
Participle
blanditus m (feminine blandita, neuter blanditum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | blanditus | blandita | blanditum | blanditī | blanditae | blandita | |
| genitive | blanditī | blanditae | blanditī | blanditōrum | blanditārum | blanditōrum | |
| dative | blanditō | blanditō | blanditīs | ||||
| accusative | blanditum | blanditam | blanditum | blanditōs | blanditās | blandita | |
| ablative | blanditō | blanditā | blanditō | blanditīs | |||
| vocative | blandite | blandita | blanditum | blanditī | blanditae | blandita | |
References
- blanditus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- blanditus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- blanditus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.