bilateralis
See also: bilaterális
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /bi.la.teˈraː.lis/, [bɪ.ɫa.tɛˈraː.lɪs]
Adjective
bilaterālis (neuter bilaterāle); third declension
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | bilaterālis | bilaterāle | bilaterālēs | bilaterālia | |
| genitive | bilaterālis | bilaterālium | |||
| dative | bilaterālī | bilaterālibus | |||
| accusative | bilaterālem | bilaterāle | bilaterālēs | bilaterālia | |
| ablative | bilaterālī | bilaterālibus | |||
| vocative | bilaterālis | bilaterāle | bilaterālēs | bilaterālia | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.