biccentés
Hungarian
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): [ˈbit͡sːɛnteːʃ]
- Hyphenation: bic‧cen‧tés
Noun
biccentés (plural biccentések)
Declension
| Inflection (stem in -e-, front unrounded harmony) | ||
|---|---|---|
| singular | plural | |
| nominative | biccentés | biccentések |
| accusative | biccentést | biccentéseket |
| dative | biccentésnek | biccentéseknek |
| instrumental | biccentéssel | biccentésekkel |
| causal-final | biccentésért | biccentésekért |
| translative | biccentéssé | biccentésekké |
| terminative | biccentésig | biccentésekig |
| essive-formal | biccentésként | biccentésekként |
| essive-modal | — | — |
| inessive | biccentésben | biccentésekben |
| superessive | biccentésen | biccentéseken |
| adessive | biccentésnél | biccentéseknél |
| illative | biccentésbe | biccentésekbe |
| sublative | biccentésre | biccentésekre |
| allative | biccentéshez | biccentésekhez |
| elative | biccentésből | biccentésekből |
| delative | biccentésről | biccentésekről |
| ablative | biccentéstől | biccentésektől |
| Possessive forms of biccentés | ||
|---|---|---|
| possessor | single possession | multiple possessions |
| 1st person sing. | biccentésem | biccentéseim |
| 2nd person sing. | biccentésed | biccentéseid |
| 3rd person sing. | biccentése | biccentései |
| 1st person plural | biccentésünk | biccentéseink |
| 2nd person plural | biccentésetek | biccentéseitek |
| 3rd person plural | biccentésük | biccentéseik |
Synonyms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.