behapbaar

Dutch

Etymology

From behappen (to be able to handle) + -baar.

Pronunciation

  • (file)

Adjective

behapbaar (comparative behapbaarder, superlative behapbaarst)

  1. manageable

Inflection

Inflection of behapbaar
uninflected behapbaar
inflected behapbare
comparative behapbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial behapbaar behapbaarder het behapbaarst
het behapbaarste
indefinite m./f. sing. behapbare behapbaardere behapbaarste
n. sing. behapbaar behapbaarder behapbaarste
plural behapbare behapbaardere behapbaarste
definite behapbare behapbaardere behapbaarste
partitive behapbaars behapbaarders
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.