behaaglijk

Dutch

Etymology

From behagen + -lijk.

Pronunciation

  • (file)

Adjective

behaaglijk (comparative behaaglijker, superlative behaaglijkst)

  1. pleasant, agreeable, comfortable

Inflection

Inflection of behaaglijk
uninflected behaaglijk
inflected behaaglijke
comparative behaaglijker
positive comparative superlative
predicative/adverbial behaaglijk behaaglijker het behaaglijkst
het behaaglijkste
indefinite m./f. sing. behaaglijke behaaglijkere behaaglijkste
n. sing. behaaglijk behaaglijker behaaglijkste
plural behaaglijke behaaglijkere behaaglijkste
definite behaaglijke behaaglijkere behaaglijkste
partitive behaaglijks behaaglijkers
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.