bedaard

Dutch

Etymology

Deverbal of bedaren (“to become calm, to calm down”)

Pronunciation

  • Audio(file)

Adjective

bedaard (comparative bedaarder, superlative bedaardst)

  1. serene, imperturbable
  2. calm, level-headed

Inflection

Inflection of bedaard
uninflected bedaard
inflected bedaarde
comparative bedaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial bedaardbedaarderhet bedaardst
het bedaardste
indefinite m./f. sing. bedaardebedaarderebedaardste
n. sing. bedaardbedaarderbedaardste
plural bedaardebedaarderebedaardste
definite bedaardebedaarderebedaardste
partitive bedaardsbedaarders—

Adverb

bedaard

  1. serenely
  2. calmly

Participle

bedaard

  1. past participle of bedaren

Inflection

Inflection of bedaard
uninflected bedaard
inflected bedaarde
comparative —
positive
predicative/adverbial bedaard
indefinite m./f. sing. bedaarde
n. sing. bedaard
plural bedaarde
definite bedaarde
partitive bedaards

Anagrams

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.