beƿeddian
Old English
Pronunciation
- IPA(key): /ˌbeˈweddiɑn/
Verb
beƿeddian
- Alternative form of beweddian
Conjugation
Conjugation of beƿeddian (weak class 2)
| infinitive | beƿeddian | tō beƿeddienne |
|---|---|---|
| indicative | present | past |
| 1st-person singular | beƿeddie beƿeddiġe |
beƿeddode |
| 2nd-person singular | beƿeddast | beƿeddodest |
| 3rd-person singular | beƿeddaþ | beƿeddode |
| plural | beƿeddiaþ beƿeddiġaþ |
beƿeddodon |
| subjunctive | present | past |
| singular | beƿeddie beƿeddiġe |
beƿeddode |
| plural | beƿeddien beƿeddiġen |
beƿeddoden |
| imperative | ||
| singular | beƿedda | |
| plural | beƿeddiaþ beƿeddiġaþ | |
| participle | present | past |
| beƿeddiende beƿeddiġende |
beƿeddod | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.