barbaricus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /barˈba.ri.kus/, [barˈba.rɪ.kʊs]
Adjective
barbaricus (feminine barbarica, neuter barbaricum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | barbaricus | barbarica | barbaricum | barbaricī | barbaricae | barbarica | |
| genitive | barbaricī | barbaricae | barbaricī | barbaricōrum | barbaricārum | barbaricōrum | |
| dative | barbaricō | barbaricō | barbaricīs | ||||
| accusative | barbaricum | barbaricam | barbaricum | barbaricōs | barbaricās | barbarica | |
| ablative | barbaricō | barbaricā | barbaricō | barbaricīs | |||
| vocative | barbarice | barbarica | barbaricum | barbaricī | barbaricae | barbarica | |
References
- barbaricus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- barbaricus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- barbaricus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.