bıçak

Turkish

Etymology

From Old Turkic bıçgak (“knife”).

Pronunciation

  • IPA(key): /bɯtʃɑk/

Noun

bıçak (definite accusative bıçağı, plural bıçaklar)

  1. knife

Declension

Inflection
Nominative bıçak
Definite accusative bıçağı
Singular Plural
Nominative bıçak bıçaklar
Definite accusative bıçağı bıçakları
Dative bıçağa bıçaklara
Locative bıçakta bıçaklarda
Ablative bıçaktan bıçaklardan
Genitive bıçağın bıçakların
Possessive forms
Singular Plural
1st singular bıçağım bıçaklarım
2nd singular bıçağın bıçakların
3rd singular bıçağı bıçakları
1st plural bıçağımız bıçaklarımız
2nd plural bıçağınız bıçaklarınız
3rd plural bıçakları bıçakları
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.