azmak

Turkish

Etymology

From Ottoman Turkish آزمق‎ (azmak, “to leave the way, go astray, act outrageously, go mad”) from Proto-Turkic *āŕ- (“to go astray, lose one's way”). Cognate with Old Turkic 𐰀𐰕‎ (āz-, “to go astray, to lose one's way”).

Verb

azmak (third-person singular simple present azar)

  1. to go astray, run wild, get out of control

Conjugation

positive - interrogative
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
ben sen o biz siz onlar
indicative present simple azar mıyım? azar mısın? azar mı? azar mıyız? azar mısınız? azarlar mı?
present continuous azıyor muyum? azıyor musun? azıyor mu? azıyor muyuz? azıyor musunuz? azıyorlar mı?
past definite azdım mı? azdın mı? azdı mı? azdık mı? azdınız mı? azdılar mı?
past continuous azıyor muydum? azıyor muydun? azıyor muydu? azıyor muyduk? azıyor muydunuz? azıyorlar mıydı?
future simple azacak mıyım? azacak mısın? azacak mı? azacak mıyız? azacak mısınız? azacaklar mı?
negative - declarative
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
ben sen o biz siz onlar
indicative present simple azmam azmazsın azmaz azmayız azmazsınız azmazlar
present continuous azmıyorum azmıyorsun azmıyor azmıyoruz azmıyorsunuz azmıyorlar
past definite azmadım azmadın azmadı azmadık azmadınız azmadılar
past continuous azmıyordum azmıyordun azmıyordu azmıyorduk azmıyordunuz azmıyordular
future simple azmayacağım azmayacaksın azmayacak azmayacağız azmayacaksınız azmayacaklar
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.