ayna

Turkish

Etymology

From Persian آینه‎ (āyne).

Pronunciation

  • IPA(key): /ajna/

Noun

ayna (definite accusative aynayı, plural aynalar)

  1. mirror

Declension

Inflection
Nominative ayna
Definite accusative aynayı
Singular Plural
Nominative ayna aynalar
Definite accusative aynayı aynaları
Dative aynaya aynalara
Locative aynada aynalarda
Ablative aynadan aynalardan
Genitive aynanın aynaların
Possessive forms
Singular Plural
1st singular aynam aynalarım
2nd singular aynan aynaların
3rd singular aynası aynaları
1st plural aynamız aynalarımız
2nd plural aynanız aynalarınız
3rd plural aynaları aynaları

Derived terms

  • aynalı
  • aynasız
  • aynasızlık
  • aynacı
  • aynacılık
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.