avolatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of āvolō
Participle
āvolātus m (feminine āvolāta, neuter āvolātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | āvolātus | āvolāta | āvolātum | āvolātī | āvolātae | āvolāta | |
| genitive | āvolātī | āvolātae | āvolātī | āvolātōrum | āvolātārum | āvolātōrum | |
| dative | āvolātō | āvolātō | āvolātīs | ||||
| accusative | āvolātum | āvolātam | āvolātum | āvolātōs | āvolātās | āvolāta | |
| ablative | āvolātō | āvolātā | āvolātō | āvolātīs | |||
| vocative | āvolāte | āvolāta | āvolātum | āvolātī | āvolātae | āvolāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.