avocatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of āvocō.
Participle
āvocātus m (feminine āvocāta, neuter āvocātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | āvocātus | āvocāta | āvocātum | āvocātī | āvocātae | āvocāta | |
| genitive | āvocātī | āvocātae | āvocātī | āvocātōrum | āvocātārum | āvocātōrum | |
| dative | āvocātō | āvocātō | āvocātīs | ||||
| accusative | āvocātum | āvocātam | āvocātum | āvocātōs | āvocātās | āvocāta | |
| ablative | āvocātō | āvocātā | āvocātō | āvocātīs | |||
| vocative | āvocāte | āvocāta | āvocātum | āvocātī | āvocātae | āvocāta | |
References
- avocatus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.