aurificium
Latin
Etymology
From aurifex (“goldsmith”), from aurum (“gold”) + facio (“I do, make”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /au̯.riˈfi.ki.um/, [au̯.rɪˈfɪ.ki.ũ]
- (Ecclesiastical) IPA(key): /au̯.riˈfi.t͡ʃi.um/, [au̯.riˈfiː.t͡ʃi.um]
Noun
aurificium n (genitive aurificiī); second declension
Inflection
Second declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | aurificium | aurificia |
| genitive | aurificiī | aurificiōrum |
| dative | aurificiō | aurificiīs |
| accusative | aurificium | aurificia |
| ablative | aurificiō | aurificiīs |
| vocative | aurificium | aurificia |
Related terms
- aurificīna
- aurifluus
- aurifodīna
- aurifrigium
- aurigāns
- aurigena
- auriger
- aurilegulus
- auripigmentum
References
- aurificium in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.