auriculatus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /au̯.ri.kuˈlaː.tus/, [au̯.rɪ.kʊˈɫaː.tʊs]
Adjective
auriculātus (feminine auriculāta, neuter auriculātum); first/second declension
- eared (having an ear)
- auriculate
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | auriculātus | auriculāta | auriculātum | auriculātī | auriculātae | auriculāta | |
| genitive | auriculātī | auriculātae | auriculātī | auriculātōrum | auriculātārum | auriculātōrum | |
| dative | auriculātō | auriculātō | auriculātīs | ||||
| accusative | auriculātum | auriculātam | auriculātum | auriculātōs | auriculātās | auriculāta | |
| ablative | auriculātō | auriculātā | auriculātō | auriculātīs | |||
| vocative | auriculāte | auriculāta | auriculātum | auriculātī | auriculātae | auriculāta | |
Related terms
Usage notes
- Used almost exclusively as a taxonomic epithet.
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.