aurantius
Latin
Etymology
From Arabic نَارَنْج (nāranj), from Persian نارنگ (nārang)
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /au̯ˈran.ti.us/, [au̯ˈran.ti.ʊs]
Adjective
aurantius (feminine aurantia, neuter aurantium); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | aurantius | aurantia | aurantium | aurantiī | aurantiae | aurantia | |
| genitive | aurantiī | aurantiae | aurantiī | aurantiōrum | aurantiārum | aurantiōrum | |
| dative | aurantiō | aurantiō | aurantiīs | ||||
| accusative | aurantium | aurantiam | aurantium | aurantiōs | aurantiās | aurantia | |
| ablative | aurantiō | aurantiā | aurantiō | aurantiīs | |||
| vocative | aurantie | aurantia | aurantium | aurantiī | aurantiae | aurantia | |
Derived terms
- Translingual: Aurantium (genus)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.