aulire
Italian
Etymology
From a Vulgar Latin *aulēre, diphthongized form of Latin olēre, present active infinitive of oleō (with a later change in a conjugation), from an earlier form olō, from Proto-Italic *odō, from Proto-Indo-European *h₃ed- (“to smell”).
Pronunciation
- IPA(key): /au̯ˈli.re/, [äu̯ˈl̺iːr̺e]
- Stress: aulìre
- Hyphenation: au‧li‧re
Verb
aulire
- (poetic) To perfume
Conjugation
Conjugation of aulire
| infinitive | aulire | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| auxiliary verb | avere | gerund | aulendo | |||
| present participle | aulente | past participle | aulito | |||
| person | singular | plural | ||||
| first | second | third | first | second | third | |
| indicative | io | tu | lui/lei, esso/essa | noi | voi | loro, essi/esse |
| present | aulisco | aulisci | aulisce | auliamo | aulite | auliscono |
| imperfect | aulivo | aulivi | auliva | aulivamo | aulivate | aulivano |
| past historic | aulii | aulisti | aulì | aulimmo | auliste | aulirono |
| future | aulirò | aulirai | aulirà | auliremo | aulirete | auliranno |
| conditional | io | tu | lui/lei, esso/essa | noi | voi | loro, essi/esse |
| present | aulirei | auliresti | aulirebbe | auliremmo | aulireste | aulirebbero |
| subjunctive | che io | che tu | che lui/che lei, che esso/che essa | che noi | che voi | che loro, che essi/che esse |
| present | aulisca | aulisca | aulisca | auliamo | auliate | auliscano |
| imperfect | aulissi | aulissi | aulisse | aulissimo | auliste | aulissero |
| imperative | — | tu | Lei | noi | voi | Loro |
| aulisci, non aulire | aulisca | auliamo | aulite | auliscano | ||
Derived terms
Related terms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.