audacior
Latin
Adjective
audācior (neuter audācius); third declension
- more daring (in all senses)
Inflection
Third declension, comparative variant
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | audācior | audācius | audāciōrēs | audāciōra | |
| genitive | audāciōris | audāciōrum | |||
| dative | audāciōrī | audāciōribus | |||
| accusative | audāciōrem | audācius | audāciōrēs | audāciōra | |
| ablative | audāciōre | audāciōribus | |||
| vocative | audācior | audācius | audāciōrēs | audāciōra | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.