auctumnus
Latin
Alternative forms
Etymology
See autumnus.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /au̯kˈtum.nus/, [au̯kˈtʊm.nʊs]
Noun
auctumnus m (genitive auctumnī); second declension
Inflection
Second declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | auctumnus | auctumnī |
| genitive | auctumnī | auctumnōrum |
| dative | auctumnō | auctumnīs |
| accusative | auctumnum | auctumnōs |
| ablative | auctumnō | auctumnīs |
| vocative | auctumne | auctumnī |
Adjective
auctumnus (feminine auctumna, neuter auctumnum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | auctumnus | auctumna | auctumnum | auctumnī | auctumnae | auctumna | |
| genitive | auctumnī | auctumnae | auctumnī | auctumnōrum | auctumnārum | auctumnōrum | |
| dative | auctumnō | auctumnō | auctumnīs | ||||
| accusative | auctumnum | auctumnam | auctumnum | auctumnōs | auctumnās | auctumna | |
| ablative | auctumnō | auctumnā | auctumnō | auctumnīs | |||
| vocative | auctumne | auctumna | auctumnum | auctumnī | auctumnae | auctumna | |
References
- auctumnus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- auctumnus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.